Zendingsbericht 20 juni 2015

Een nieuw leven

Taiwan, Lee Fon Lan


Ik zapte op een dag langs de tv kanalen tot mijn aandacht door iets getrokken werd. Ik geef gewoonlijk weinig aandacht aan Tv-reclames, maar deze trok mijn aandacht. Een man sprak over gezond leven en alle factoren die daarbij horen. Hij moedigde de kijkers aan om meer uit te zoeken over een gezondheidsprogramma: NEWSTART.
Ik wist van binnen dat mijn moeder nodig had wat dit programma aanbood. Kortgeleden had zij twee operaties voor kanker ondergaan en zij moest zo gezond mogelijk leven. Ik draaide het nummer op het scherm en werd verbonden met het Taiwan Adventist Hospital. Ik schreef zowel mijn moeder als mijzelf in voor het NEWSTART programma.
In ontdekte wat ik nodig had in het programma dat gericht was op totale gezondheid, inclusief dieet en voeding, beweging, gebed en meditatie. Na twee weken was mijn leven compleet veranderd. Ik voelde me fitter en sterker.

Maar mijn moeder ontdekte niet wat voor mij zo duidelijk was. Zij was ziek en overtuigd dat haar leven voorbij was. Zij weigerde de veranderingen die haar leven vreugdevoller konden maken. “Ik ben oud, en ik heb de dingen jarenlang op deze manier gedaan,” zei ze. “Waarom zou ik nu veranderen?”
De meesten van ons die het programma volgden waren geen christenen. Wij aanbaden onze voorouders of diverse idolen. Maar ik ontdekte dat er drie christenen hadden ingeschreven, en ik merkte dat ik ze nauwkeurig bekeek. Ik ontdekte dat zij rustiger en gelukkiger leken. De leiding van NEWSTART straalde ook een gevoel van vrede uit. Zij konden niet veel verdienen aan hun werk, toch waren zij duidelijk toegewijd aan wat ze deden. Ik was diep geraakt door hun voorbeeld. Ik begon me af te vragen wat voor God zijn kinderen zo toegewijd kon krijgen om Hem te dienen. Ik wilde de vrede die deze christenen hadden, en ik wilde dat mijn moeder ook deze rust zou ervaren ondanks haar slechte gezondheid. Ik besloot om meer over deze God te leren zodat mijn moeder ook een kans had over hem te horen.
Ik vroeg een van de christelijke vrouwen in de groep om me te helpen de christelijke God te begrijpen. We gingen samen de Bijbel lezen en snel besefte ik dat de God in de hemel de ware en levende God is. Ik besefte dat idolen aanbidden niets meer is dan een familietraditie. De idolen die wij aanbaden konden niets voor ons doen. Zij geven geen hoop voor de toekomst.
Ik was verbaasd toen ik leerde dat de christelijke God niet alleen machtig was, maar vriendelijk en liefdevol naar zijn mensen. Hij bood hoop op eeuwig leven in Zijn Zoon Jezus. Uiteindelijk begreep ik wat liefde en vergeving zijn. We houden van mensen en vergeven anderen niet alleen omdat dit juist is om te doen, maar omdat God ons liefheeft en vergeeft. Dit is logisch.
Hoe meer ik leerde, hoe meer ik ervan overtuigd raakte dat ik een christen moest worden – een adventistische christen. Toch kostte het me moeite om de beslissing te nemen om zijn leiding te volgen in de doop. Maar God bracht me bij mensen die me hielpen.
Mijn moeder was te ziek om bij mijn doop aanwezig te zijn, maar ik nodigde mijn echtgenoot en mijn vader uit. Zij ondersteunden mijn beslissing, hoewel zij zeiden dat zij het niet begrepen.
Ik sprak veel met mijn moeder dat zij haar leven aan God moest geven, maar zij zei dat ze niet geïnteresseerd was. Haar kanker kwam terug, en zij besefte dat haar leven snel voorbij zou zijn. Zij stond meer open voor mijn woorden. Ik zorgde fulltime voor haar, zorgde dat ze goed voedsel kreeg, elke dag zonneschijn en een wandeling toen ze in staat was naar buiten te gaan. Maar haar kanker was te ver gevorderd; ze werd zwakker.
Toen zij op een dag kermde van de pijn, knielde ik naast haar bed neer en bad stil. Ik wist dat zij niet lang meer zou leven, en ik wilde haar niet voor altijd kwijt raken. Ik bad dat God zijn Geest zou zenden om mijn moeders hart te openen. Voordat ik mijn gebed eindigde vroeg mijn moeder, “Wat voor dag is het?” “Vandaag is het woensdag, moeder,” antwoordde ik. “Dan wil ik op vrijdag gedoopt worden,” zei mijn moeder. Ik staarde haar verbluft aan. Heb ik echt gehoord wat ik dacht te horen? Gaf God zo snel antwoord op gebeden?
Moeder en ik besteedden de volgende twee dagen in gesprek over God en Zijn liefde. Op vrijdag hielp een verzorger met het vervoer naar een ziekenhuis dat een bad had, groot genoeg om haar te dopen. Wat een blijdschap om getuige te zijn van het begraven van mijn moeders oude leven in de doop. Ik wijdde mijzelf toe om te werken voor God als een medische zendeling. Ik wil zijn liefde delen met iedereen die ik ontmoet.
Mijn moeder stierf een maand later. Tranen van blijdschap gemengd met tranen van verdriet want ik wist dat ik haar opnieuw zou zien bij de opstanding.
Na mijn moeders dood nam ik mijn nieuwe werk op als medische zendeling, mensen helpen te begrijpen wat de principes van NEWSTART zijn die mij zoveel hebben geholpen. Ik bezoek mensen in hun huizen en beantwoord de vragen over de gezondheidsprincipes. Als iemand bijbelstudie wil dan regel ik dat. Ik ben een vrijwilliger, dus mijn loon is de blijdschap dat ik weet dat God mij heeft gebruikt om mensenlevens te veranderen.
Mijn vader heeft het NEWSTART programma gevolgd, en mijn man volgt de principes met mij. Hij heeft 13,6 kg verloren. Ik bemoedig mijn man en vader om gezond te eten; beweging te krijgen en zonlicht en frisse lucht; en te vertrouwen in God. Ik hoop dat zij op een dag Christus zullen accepteren als hun Heer als zij het verschil zien dat God maakt in een leven. Ik weet dat ik mijn moeder opnieuw zal zien, en ik wil dat zij mijn vader ziet als zij haar ogen opent wanneer Jezus terugkomt. De heilige Geest heef veel werk te doen in mijn vaders leven. Hij is niet blij dat ik het aanbidden van voorouders heb opgegeven. Toen de familie naar de begraafplaats ging om tot mijn moeder en andere voorouders te bidden, hielden de anderen een wierookstokje vast. Ik ging met hen mee, maar ik weigerde om de wierook vast te houden en te bidden tot de doden. Vader werd boos, omdat hij gelooft dat mijn moeders ziel niet kan rusten zonder mijn gebeden voor haar. Ik probeer uit te leggen dat moeder slaapt tot de opstanding, maar hij weigert het te begrijpen. Dus als mijn familie naar de begraafplaats gaat, buig ik beleefd en bid tot de levende God dat mijn vader Gods liefde en offer zal accepteren in zijn eigen leven.
Ik blijf werken om Jezus door middel van de gezondheidsboodschap te delen met de mensen in Taiwan. Er zijn er zoveel die angst hebben voor de goden, gemaakt van steen en metaal. God bereikte mij met dit werk en ik wil Hem helpen anderen te bereiken.
Dank u voor het ondersteunen van dit zendingswerk door uw trouwe gaven. Zij maken een verschil, een verschil tussen leven en dood.

-------------------------------------------------------
Ware feiten


  • Taiwan is een kleine, maar sterk geïndustrialiseerde eilandstaat aan de oostkust van China. De officiële taal is Mandarijn Chinees.
  • Boeddhisme is de grootste religie.
  • De stammenvolken in de Bergen van Taiwan hebben het christendom geaccepteerd, maar het is moeilijk om het christelijk geloof verspreid te krijgen bij de etnische Chinezen in Taiwan, waar slechts één op de 25.000 mensen Zevende-dags Adventist is.