Zendingsbericht 6 mei 2017

God is een trouwe man - Deel 1

Elise Gwet, Yaoundé, Kameroen

Mijn man overleed plotseling toen hij 28 was, mij achterlatend met vijf jonge kinderen, geen inkomen, geen huis, geen werk en een hoop rekeningen. Ik was zo ontmoedigd dat ik God vroeg om mij te laten sterven. 

Ik ben Elise Gwet en ik woon in Kameroen in West Afrika. Mijn man en ik bezochten samen evangelische bijeenkomsten en waren het eens dat de Adventkerk Gods ware kerk is, dat het de waarheid leert over de Bijbel. Hij werd lid van de Adventkerk toentertijd, maar ik niet omdat ik bezorgd was over de reactie van mijn familie. Voor een jaar verzette ik mij tegen de lieflijke pleidooien van mijn man en de roep van de heilige Geest en ik bezocht de kerk van mijn familie op zondag. 

Maar God sprak tot ons en leidde mij op een vriendelijke wijze. Samen raakten ze mijn hart. Mijn man was niet hard tegen de kinderen of tegen mij omdat wij niet samen met hem de godsdienstplichten vervulden. Wanneer ik onrein kookte werd hij niet boos, maar vertelde mij op een rustige manier dat hij dit voedsel niet zal gaan eten. Hij dwong mij nooit tot de sabbat, maar moedigde mij aan om het huishouden af te maken, te winkelen en te koken op vrijdag. Hij wilde dat ik rust nam op sabbat, terwijl ik niet naar de kerk ging. Mijn man zette er mij toe aan om naar de kerk te gaan door zijn handelswijze en liefde. 

Ik begon uiteindelijk samen met hem de kerk te bezoeken. Zijn houding en de heilige Geest werkten samen om mij te overtuigen van mijn fouten. Leden van de Adventkerk gingen ook voor mij bidden. Zij kwamen langs en bezochten mij en gingen bidden en zongen met mij. Ik was ook onder de indruk door hun acties en kon niet langer weerstand bieden. 

Op een Sabbatochtend verraste ik hem en vertelde hem dat ik en de kinderen met hem naar de kerk gingen. Hij was zo blij! Toen we bij de kerk aankwamen waren de gemeenteleden verheugd om ons te zien. Ik begon te studeren bij de les over de doop en besloot om mij te laten dopen. 

Op de dag van mijn doop zei mijn man dat zijn vreugde compleet was. Hij had een trouwe vrouw, een sterk geloof en tenslotte was de familie verenigd door de waarheid. Die dag zei hij dat als er iets zou gebeuren dat hun zou scheiden, als hij zou komen te overlijden, dat hij zou hopen dat ik trouw zou blijven aan God en de kerk. Maar wat zou er kunnen gebeuren? Vroeg ik mij af. De familie was gezond, wij hadden een huis en eten. Wat zou er verkeerd kunnen gaan. 

Wordt vervolgd