Zendingsbericht 13 mei 2017

God is een trouwe man - Deel 2

Elise Gwet, Yaoundé, Kameroen

Vier maanden later werd mijn man ziek, klagend over pijn in zijn maag en borst. Hij wilde naar het ziekenhuis gaan, dus zocht ik iemand die hem daarheen kon brengen. Terwijl ik weg was, overleed hij in de armen van onze twee oudste kinderen, 7 en 8 jaar oud. 

Ik keerde terug en trof mijn man dood aan en mijn kinderen huilend en in de war. Ik werd kwaad op God. ‘Hoe kon dit gebeuren, terwijl ik mijn leven aan u gaf?’ Ik eis het te weten. Maar er kwam geen antwoord. Ik wilde ook doodgaan. Anderen zouden voor mijn kinderen moeten zorgen en de begrafenisvoorbereidingen treffen. Op een of andere manier hadden we het tot de begrafenis gered. Toen drong het tot mij door: Hij is dood. Ik heb geen baan en vijf kinderen om voor te zorgen. Hoe moest ik overleven? 

We huurden een huis, maar al snel na de begrafenis van mijn man kwam de huurbaas ons vertellen dat we weg moesten. De oudste broer van mijn man nodigde ons uit om in zijn huis te verblijven. De relatie was erg stressvol en na negen maanden vertrokken wij. Mijn oom huurde een woning voor de kinderen en mij, maar ik moest werken. Mijn jongste zus kwam bij ons wonen en zorgde voor de kinderen, zodat ik op de marktplein kon werken. Groenten inkopen om het met winst te verkopen. Het was zwaar, saai werk, de uren waren lang en ik verdiende weinig. Ik begon avondlessen bij te wonen om een vak te leren waarmee ik mijn familie beter kon onderhouden. De broeders en zusters ondersteunden mij door al mijn beproevingen. Mensen zorgden voor mijn kinderen, terwijl ik werkte en lessen bijwoonde. Anderen hielpen met eten en geld. God zond andere welwillende vrienden om ook te helpen. 

Ik wilde Gods liefde met anderen delen terwijl ik werkte, dus begon ik met het verkopen van Advent literatuur. Elke dag voorzag God van wat wij nodig hadden en dat maakte mij sterker in mijn geloof. Na een jaar werd mij werk aangeboden in de Advent uitgeverij. 

Ik dank God voor het zorgen van ons in deze moeilijke tijden. Toen zij hun vader verloren, werd God hun vader; hij voorzag ons in onze behoeften en hielp mij om de kinderen op te voeden. Ik leerde hen om lief te hebben en God te verheerlijken en aan hem trouw te zijn. 

Wordt vervolgd