Zendingsbericht 4 April 2015

De ‘flensjes’ kerk

Zuid Korea
Familie Shin


Het begon allemaal op een sabbatmorgen met een tiener die achter een gesloten slaapkamerdeur huilde. Voorzichtig klopte mevrouw Shin op de deur en vroeg haar dochter wat er aan de hand was. “Ik ben zo verdrietig,” was het zachte antwoord. “Sabbat is zo saai. Ik wil niet naar de kerk gaan! Daar is niemand van mijn leeftijd.”
Mevrouw Shin zag al een tijdje dat haar 15-jarige dochter, Bo Hwa (BO wah) niet gelukkig was. Gedurende de week was Bo Hwa weg naar school met veel vrienden, maar in hun thuiskerk was ze de enige tiener.
Moeder en dochter baden samen over de situatie en niet lang daarna had mevrouw Shin een plan. Elke ochtend op een doordeweekse dag stond ze erg vroeg op en maakte 2.000 hotteoks (HOE-tocks) – populaire zoet gevulde Koreaanse flensjes. Mevrouw Shin nam de hotteoks en zette een kraam op direct tegenover de plaatselijke middelbare school. Voor schooltijd, in de lunchpauze en na school verkocht mevrouw Shin hotteoks aan de hongerige leerlingen. Maar zij deed veel meer dan dat – zij raakte bevriend met hen. “Hoe gaat het?” vroeg ze. Voor vele van haar jonge klanten was dit de eerste keer dat iemand oprecht interesse in hen toonde. Omdat ze haar betrouwbaarheid voelden, stelden ze zich open voor mevrouw Shin. Velen hadden het moeilijk op school en thuis. Enkelen kwamen uit gebroken gezinnen of gewelddadige situaties. Anderen woonden zelfstandig.


Toen het vertrouwen groeide besloot mevrouw Shin om hun vriendschap in een volgende fase te brengen. “Wat doe jij op zaterdagmiddag?” vroeg zij aan haar dagelijkse klanten. “Niets,” was het gebruikelijke antwoord. “Vind je het leuk om met mij mee te gaan naar enkele oudere mensen en hun blij te maken?” vroeg ze.
Al eerder had mevrouw Shin het plaatselijk overheidsbureau bezocht en de namen en adressen gevraagd van oudere mensen die geen familie hadden die voor hen zorgden. Elke sabbatmiddag bezoekt zij met haar man en dochter en een aantal leerlingen deze ouderen. De activiteit was een echt succes! Hierop volgend nodigde Mevrouw Shin de leerlingen uit voor een feest bij haar thuis. De leerlingen genoten van het eten en voelden zich thuis en voelden de warmte en zorg van de familie Shin. Bo Hwa was er opgewonden van dat ze zoveel nieuwe vrienden had.
Naast het lichamelijke voedsel onderwees de familie de leerlingen hoe ze konden bidden, christelijke liederen zingen en de Bijbel bestuderen. Gedurende de week bezocht mevrouw Shin, naast het verkopen van de flensjes, de huizen van de leerlingen, bracht voedsel naar hen die alleen woonden. Als situaties te erg waren, nam de familie de jonge mensen in hun huis op en zorgde voor hen als hun eigen kinderen.
De sabbatmiddagbijeenkomsten bleven groeien totdat het kleine appartement van de familie geen ruimte meer had voor meer mensen. De groep kwam toen regelmatig samen in de nabijgelegen elektriciteitswinkel van de heer Shin, totdat de naburige winkeliers klaagden. De familie Shin bleef bidden en snel voorzag God in een mogelijkheid om te verhuizen naar een groter huis, waardoor de familie meer jonge mensen kon ‘adopteren’ en een grotere ruimte had voor de sabbatmiddagen.
Na een tijdje werd het duidelijk dat hun ‘thuiskerk’ gegroeid was naar een churchplant. Beseffend dat het beste zou zijn als zij officieel opgericht werden als een Zevende-dags Adventkerk, bad de familie Shin ernstig om een betaalbaar gebouw te vinden dat dienst kon doen als hun kerk.
Op een dag zag de heer Shin een oud, bouwvallig huis te koop staan aan de straat waar ze woonden. Zijn hand plaatste hij tegen de muur van het gebouw en hij bad, “Heer, wilt u ons alstublieft dit huis geven als Uw huis en we maken het een huis tot Uw eer en glorie.”
De Heer verhoorde dat gebed en US$ 5.000 werd ingezameld om het huis te kopen. De groep werkte daarna hard om het gebouw te repareren en renoveren totdat het acceptabel was om er diensten te houden. Echter, zij hadden ook een predikant nodig voor hun nieuwe kerk.
Om de jonge mensen aan te moedigen hun onderwijs te vervolgen om zo een beter leven te krijgen, gaf de heer Shin een voorbeeld. Hoewel hij 45 jaar oud was, vertelde hij hen dat hij terug naar school wilde als zij dat
wilden. De heer Shin was aangenomen op Sahmyook University, een grote adventistische universiteit vlakbij Seoul, waar hij theologie studeerde. Hij, zijn dochter Bo Hwa, en drie van de ‘geadopteerde’ kinderen voltooiden hun universitaire studies – alles bekostigd uit de inkomsten van mevrouw Shins hotteokszaak!
Sinds deze churchplant is begonnen in 1998 zijn er meer dan 400 jonge mensen gedoopt. Leden van de kerk, die bijna volledig bestaat uit jonge mensen, hebben 39 evangelisatieprogramma’s (tot april 2014) georganiseerd. Zij zijn op missiereizen geweest naar Cambodja, Hong Kong, de Filippijnen en Taiwan en hebben duizenden levens veranderd in deze Aziatische landen.
Een gedeelte van uw 13e sabbatcollecte van het 2e kwartaal 2015 wordt gebruikt voor het Saebyoeksei Zendingsinstituut voor jeugd in Naju, Zuid Korea, waar deze jonge leden verdere training kunnen ontvangen en de traditie van churchplanting volgen. Dank u voor uw gulle gift!